شعری از پرسی بیش شلی

آیا از فرط خستگی رنگ پریده گشته ای
از بالا رفتن به آسمان ، و چشم دوختن به زمین ،
لطفاً در ادامه مطلب کلیک کنید .
http://netvajeh.blogfa.com

آیا از فرط خستگی رنگ پریده گشته ای
از بالا رفتن به آسمان ، و چشم دوختن به زمین ،
لطفاً در ادامه مطلب کلیک کنید .
http://netvajeh.blogfa.com

من در کنار پنجره ای باز می ایستم
و به خنکای سکوت لابلای قطرات باران گوش فرا میدهم .
و با کنجکاوی در ماشین زمان
و در نادانسته های آینده غرق میشوم ،
نمایی روبرو از غروب آفتاب ،
لطفاً در ادامه مطلب کلیک کنید .
http://netvajeh.blogfa.com